یکشنبه, 28 آبان 1396
13:47

متن  نفیسه حاجاتی
عکس جواد کشت گر

 


«زن، پنجاه ساله بود و مبتلا به بیماری پارکینسون، رو به روی کلیسای وانک دیدمش. با دوچرخه از هلند به ایران آمده بود و حالا رسیده بود به اصفهان و در میانه بازدید از جاذبه‌های این شهر دیده‌بودمش». دیدن برنادتا اسپیت باعث می‌شود دوچرخه‌سوار اصفهانی خیلی جدی به فکر سفر با دوچرخه بیفتد. جواد کشت‌گر که آن زمان حتی دوچرخه سوار جدی هم نبود، بعد از دیدن اسپیت که با تحمل همه مشکلات جسمی ناشی از بیماری و سختی سفرهای انفرادی، به ایران آمده بود، تصمیم گرفت خیلی جدی سفرهای دوچرخه‌سوارانه را آغاز کند. او حالا راهنمای تور زبان ترکی استانبولی است و در جدیدترین تجربه‌اش از ایران به تاجیکستان رفته تا مسیر تاجیکستان- قرقیزستان را همراه با یک دوچرخه سوار از کشور ترکیه، رکاب بزند. کشت‌گر یک روز پیش از آغاز این سفر، با دوچرخه دست‌ساز آمریکایی‌اش که برای این سفر تجهیز شده بود، به دفتر روزنامه اصفهان زیبا آمد. در ادامه، گفت و گوی «گردشگر» را با این راهنما و دوچرخه سوارمی‌خوانید. همچنین او که این روزها در تاجیکستان و در ابتدای مسیر سفرش است، عکس‌ها و توضیحاتی را به صورت روزانه برای مجله گردشگر ارسال کرده که در ادامه می‌خوانید.

 

 

پروژه گردشگرانه مشترک
دوچرخه‌سوار ایرانی و ترک
«ایجاد ارتباط فرهنگی، ورزشی بیشتر بین ایران با کشورهای تاجیکستان و قرقیزستان» هدفی است که «جواد کشت‌گر» برای سفر دو ماهه‌اش با دوچرخه به این کشورهای همسایه ایران، عنوان می‌کند. این دبیر تربیت‌بدنی ناحیه 4 اصفهان و راهنمای تور زبان ترکی استانبولی، سفر دوماهه‌اش را با پرواز به مشهد آغاز کرد. مبدا سفر دوچرخه‌سوارانه او در آسیای میانه، شهر دوشنبه در تاجیکستان است. او بعد از پیمودن 2100 کیلومتر با دوچرخه در دو کشور تاجیکستان و قرقیزستان، به ایران باز می‌گردد. کشت‌گر پیش از آغاز این سفر ماجراجویانه، در گفت و گو با روزنامه اصفهان زیبا، به تشریح سفرش پرداخت و گفت: «تاجیکستان کشور مرتفع و بلندی است؛ بنابراین من و هم سفرم مسیرهای دشواری پیش رو خواهیم داشت». جمال آتاسوی، هم سفر کشت‌گر در این سفر است. این دوچرخه‌‎سوار ترک، سفرش را از گرجستان آغاز کرده، آذربایجان، سواحل دریای خزر در ایران (از آستارا تا سرخس)، ترکمنستان و ازبکستان را رکاب زده و دو روز قبل از کشت گر به تاجیکستان رسیده و میهمان سفارت ترکیه در این کشور شده تا کشت‌گر از ایران به او بپیوندد و سفر این دو دوچرخه‌سوار ایرانی و ترک از تاجیکستان آغاز شود. ماجرای آشنایی این دو هم به سفر نوروزی دوچرخه‌سوارانه کشت‌گر در ترکیه و برخوردش با آتاسوی در مغازه فروش تجهیزات دوچرخه برمی‌گردد. سر صحبت باز می‌شود و فصل مشترک حرف‌ها، پروژه شخصی هر یک برای سفر در آسیای میانه می‌شود.  

 

 


گزارش همزمان از تاجیکستان
دیدار با استاد عزیز تنها، استاد بزرگ ساز دوتار، در مشهد، اولین برنامه جواد کشت‌گر در سفر دوچرخه‌سوارانه‌اش بود. او چهارشنبه 10 تیرماه به عیادت این استاد موسیقی رفته است. عزیز تنها متولد 1351 در صالح آباد
تربت جام است، پایه گذار اولین آموزشگاه موسیقی مقامی با تمرکز بر دوتار در تربت جام بوده و دوتار بم را به گروه نوازی دوتار افزوده است. اولین گره سفر کشت‌گر، آسیب دیدن لاستیک جلوی دوچرخه در حمل و نقل هوایی بود. تا جایی که او مجبور شد در بدو ورود به شهر «دوشنبه» به دنبال تعمیرگاه بگردد. البته آقای «نظر» دوچرخه این گردشگر ایرانی را بدون دریافت هزینه تعمیر کرد. سکونتگاه « ورو گوفروی» اولین مقصد کشت‌گر در شهر دوشنبه بود. او به همراه دوچرخه‌سواران دیگری از رومانی، آلمان و هنگ‌‌کنگ در این محل سکونت کردند. در همین موقع خبر نگران کننده‌ای هم رسید. ماجرا این بود که گفته بودند آتاسوی، همسفر کشت‌گر، در مرز دو کشور ازبکستان و تاجیکستان مشکل ویزا پیدا کرده و اجازه ورود ندارد. کشت‌گر اما دیدارها در سفارت ایران در تاجیکستان و مصاحبه با شبکه تلویزیونی تاجیکستان را انجام می‌دهد وپنجم جولای (14 تیرماه) رسماً دوچرخه‌سواری در تاجیکستان را آغاز کرد؛ روز اول با یک دوچرخه‌سواری 52 کیلومتری و یک ضیافت شام به میزبانی عباد الله خان در روستای فیض آباد همراه بود. در روز دوم سفر، کشت‌گر مسافت 46 کیلومتری را از روستای فیض آباد تا آب گرم رکاب زد و با دو جهانگرد موتورسوار کشورهای روسیه و بلاروس آشنا شد. در سومین روز، او مسیر آب گرم تا قشلاق چنار را رکاب زد و با دوچرخه‌سواران اروپایی دیدار داشت. روز چهارم این سفر دوچرخه‌سوارانه با 53 کیلومتر رکاب‌زنی از «قشلاق چنار» تا «چیل دره» توسط کشت‌گر همراه بود. رواج رسم چند همسری، اهمیت زیاد به روزه‌داری در این حد که از خرد و کلان همه روزه بودند و مهمان‌نوازی بسیار زیاد از جمله خصوصیات فرهنگی است که کشت‌گر در ابتدای سفرش به این روستاها توصیف می‌کند. پنجمین روز سفر صرف پیمودن مسافت 32 کیلومتری بین «چیل دره» و «قشلاق سرپل» و اقامت در منزل «سعید مومن» گذشته است. روز دهم جولای، کشت‌گر 12 کیلومتر را در بلندی‌های جاده از سرپل به سمت اقامتگاه کنار جاده‌ای رکاب زد. این در حالی بود که رودخانه «خینگ آب» از پایین دست می‌گذشت و بوی علوفه بیداد می‌کرد! او سپس مسیرهای اقامتگاه کنار جاده به کمپ کنار چادرنشین‌ها (40 کیلومتر)، از کمپ تا اقامتگاه کنار جاده‌ای مرز افغانستان (45 کیلومتر)، اقامتگاه تا قشلاق کرگاود (45 کیلومتر)، قشلاق تا خانه روستایی (50 کیلومتر) را تا چهاردهم جولای (23 تیرماه) پیمود.دوچرخه‌سوار گردشگر در میانه این مسیر، به تاریکی برمی‌خورد. در حالی که هنوز به هیچ آبادی نرسیده است. ناگهان صدای گاو‌ها می‌آید و او خوشحال که به محل زندگی روستاییانی رسیده، تصمیم به توقف می‌گیرد، اما بعد متوجه می‌شود چادرها مربوط به خانواده‌هایی هستند که مردانشان حضور ندارند و به همین دلیل او نمی‌تواند در کنار آنها بماند. به راهش ادامه می‌دهد به امید رسیدن به روستای بعدی، اما متوجه می‌شود دستگاه جی‌پی‌اس‌اش هم دیگر نیست! بنابراین بازمی‌گردد و چادر مسافرتی‌اش را در کنار کمپ همین خانواده‌های نگران برپا می‌کند.
این گزارش ادامه دارد...

 

 


ازبکستان؛ کشوری بدون توریست!
جواد کشت‌گر در ابتدا سه مقصد ترکمنستان، ازبکستان و تاجیکستان را در برنامه سفرش آورده بوده، اما قوانین سختگیرانه کشور ازبکستان برای اخذ ویزا، باعث می‌شود عطای این سفر را به لقایش ببخشد. کشت‌گر تاکید کرد: «علی‌رغم پیشینه فرهنگی مشترکی که ایران با کشور ازبکستان دارد، قوانین سختگیرانه ویزا باعث شده کمتر ایرانی‌ها به این کشور سفر کنند. من خیلی دوست داشتم سمرقند و بخارا و خوارزم را ببینم ولی هزینه بالای اخذ ویزا و لزوم داشتن دعوت نامه و رزرو هتل آن هم برای یک مسافر دوچرخه‌سوار که زمان دقیق رسیدنش به ازبکستان قابل تعیین قبلی نیست، باعث شد این مقصد را از مسیرم حذف کنم. کسانی که به ازبکستان سفر کرده‎اند می‌گویند این کشور خالی از توریست است و فقط به توابع کشورهای فرانسه، ایالات متحده، بلژیک و سوئیس راحت ویزا می‌دهد». او با تاکید بر اینکه مرتفع‌ترین کشور آسیای میانه نقطه آغازین سفر او است، به جاذبه‌های اکوتوریستی بی‌شمار و یخچال‌های طبیعی فراوان تاجیکستان اشاره کرد و گفت: «تاجیکستان و قرقیزستان هر دو، کشورهای سنتی و با قدمتی هستند و مسیر سفر ما سرشار از زیبایی‌های طبیعی خواهد بود. بنابراین پیش‌بینی کرده‌ایم که حداقل 15 روز بیشتر از برنامه‌ریزی اولیه برای این سفر زمان خواهیم گذاشت. از جمله جاذبه‌های طبیعی، دریاچه‌های کاراکول در تاجیکستان و ایسی‌کول در قرقیزستان هستند که از آنها بازدید خواهیم کرد». کشت‌گر اظهار امیدواری کرد همان‌طور که تورهای دوچرخه‌سواری بین دو شهر خواهرخوانده ایران و فرایبورگ برقرار هستند، فرصت‎ها و امکاناتی فراهم شود که این سفرهای دوچرخه‌سوارانه بین ایران و کشورهای دیگر هم تسهیل شوند. او همچنین از بیژن طوسی (برای انتقال تجربیات سفر با دوچرخه)، مصطفی قدیری (مربی رشته کوهستان)، کیوان لیمویی و عزیزالله مشفقی، حامد نصر در هیات دوچرخه‌سواری استان اصفهان، اداره کل ورزش و جوانان استان اصفهان، محسن یارمحمدیان (معاون گردشگری) و فریدون اللهیاری (مدیرکل سازمان میراث فرهنگی استان اصفهان)، آقایان کردآبادی و سیفی در دفتر نمایندگی وزارت امور خارجه در استان اصفهان، شیرین مسایلی و عباس خرم‌روز در هیات مدیره انجمن راهنمایان تور اصفهان، دانیال دامن‌پاک در مشهد، امین منتظر الظهور که حمایت‌های معنوی و پیگیری‌های اداری آنها این سفر را ممکن کرده، تشکر و قدردانی کرد.